تأثیر برنامه‌های رسانه‌ای ناجا بر امنیت شهروندان مناطق مرزی غرب کشور مطالعه موردی: شهرستان ارومیه

نوع مقاله: علمی پژوهشی مستقل

نویسنده

دانشیار علوم اجتماعی دانشگاه علوم انتظامی امین

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر برنامه‌های رسانه‌ای ناجا بر امنیت شهروندان شهرستان مناطق مرزی غرب کشور با محوریت شهرستان ارومیه به‌عنوان مرکز استان آذربایجان‌غربی می‌باشد. لذا با توجه به اینکه در طول سال‌های اخیر ناجا با تولید فیلم و سریال‌های پلیسی در جهت آگاهی سازی شهروندان از ناهنجاری‌ها و موضوعات امنیتی گام برداشته است این سؤال مطرح است که این برنامه‌ها ازنظر کیفی، کمی و شناختی تا چه میزان بر امنیت شهروندان ارومیه‌ای تأثیر داشته است. تحقیق حاضر ازنظر نوع تحقیق کاربردی و ازنظر شیوه اجرا، توصیفی -پیمایشی است. جامعه آماری کارشناسان و کارکنان دو بخش ناجایی و رسانه‌ای استان آ.غ (به تعداد 340 نفر متشکل از 85 نفر ناجایی و 255 نفر رسانه‌ای) است که بر پایه جدول مورگان تعداد 181 نفر به‌عنوان حجم نمونه محاسبه و با شیوه نمونه‌گیری احتمالی طبقه‌ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌های تحقیق از ابزار پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد که اعتبار آن از طریق اعتبار محتوا و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ مورد تائید قرار گرفت. یافته‌ها حاکی از آن است که استفاده از برنامه‌های رسانه‌ای ناجا و امنیت شهروندان شهرستان ارومیه رابطه معناداری وجود دارد. در این میان رابطه بین برنامه‌های رسانه‌ای ناجا و امنیت شهروندان مثبت (749/0) و رابطه بین شاخص‌های کیفی برنامه‌های رسانه‌ای ناجا و امنیت شهروندان (676/0)، رابطه بین شاخص‌های کمی برنامه‌های رسانه‌ای ناجا و امنیت شهروندان (685/0) و رابطه بین شاخص‌های معرفت‌شناختی برنامه‌های رسانه‌ای ناجا و امنیت شهروندان (748/0) می‌باشد. به‌طورکلی بر پایه یافته‌های تحقیق می‌توان نتیجه گرفت که تماشای برنامه‌های پلیسی همچنین توجه به اخبار امنیتی ناجا که از تلویزیون پخش می‌گردد یکی از عوامل مؤثر در امنیت مخاطبان می‌باشند.

کلیدواژه‌ها


1)      شاه‌محمدی، عبدالرضا (1390) نقش رسانه‌ها در امنیت ملی، مطالعات رسانه‌ای، دوره6، شماره14، صص.56-43.

2)    نجفی خواجه بلاغ، عسگر؛عبدی، رمضان علی؛ رجبی، امین؛ (1395) تأثیر تماشای فیلم و سریال‌های پلیسی برافزایش آگاهی و احساس امنیت شهروندان، فصلنامه مطالعات امنیت اجتماعی، دوره 7، شماره45، صص98-75.

3)    اسماعیل‌زاده، علی (1392) بررسی تأثیر رسانه‌های جمعی بر اعتماد اجتماعی (مطالعه موردی افراد 20 سال و بالاتر شهر بابل(، مطالعات فرهنگی و ارتباطات، دوره6، شماره21، صص.77-96.

4)    خواجه‌نوری و همکاران (1392) مطالعه رابطه بین مصرف رسانه‌ای و احساس امنیت اجتماعی، پژوهش‌های راهبردی، دوره 2، شماره 2، پاییز 1392، صص. 57-78.

5)    دعاگویان، داود (1397)آسیب‌شناسی انتظامی و امنیتی تنوع قومی پان‌ترکیسم و پان‌کردیسم در استان آذربایجان‌غربی (شهر ارومیه)، فصلنامه جغرافیای انتظامی، دوره 6، شماره 23، ص 74-51.

6)    رستگار، امیر و محمدیان، فاطمه (1392) استفاده از اینترنت و احساس امنیت اجتماعی (موردمطالعه دانشگاه باهنر کرمان) فصلنامه فرهنگ و ارتباطات، دوره14، شماره 22، صص. 89-53.

7)      سورین، ورنر و تانکارد، جیمز (1384) نظریه‌های ارتباط‌جمعی، ترجمه علیرضا دهقان، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.

8)    فرهنگی، علی‌اکبر (1397) تعیین شاخص‌های سواد تبلیغاتی مدیران رسانه‌های دیداری ایران، فصلنامه پژوهش‌های ارتباطی سال 25، شماره 1، صص.128- 105.

9)      گونتر، بری (2010) روش‌های تحقیق رسانه‌ای، ترجمه مینو نیکو، چاپ اول، تهران: اداره کل پژوهش‌های سیما.

10)  مرکز افکار سنجی معاونت اجتماعی ناجا (1387) بررسی میزان احساس امنیت در بین شهروندان کشور. پیمایش سوم، تهران، معاونت اجتماعی نیروی انتظامی ج.ا.ا.

11)   مک کوایل و ویندال. (1388) نظریه ارتباط‌جمعی. ترجمه: پرویز اجلالی، تهران: دفتر مطالعات و توسعه رسانه.

12)  Anastasio, A. & Karen, C. Rose. & Judith, Chapman. (1999) Current Direction in Psychological Science, Vol.8, No. 5, pp 152 -155.

13)  Catford, J. (1995) The Massmedia Is Dead: Long Live, Multimedia, Health Promotion International, Vol.10, No4. , pp247-251.

14)  Frenkel, M. (2005) Communicating Management: The Role of the Mass Media in the Institutionalization of Professional Management and Productivity Discourse in Israel, Scandinavian Journal of Management, Vol 21, pp.137.

15)  Ghodrati, H (2009) Social Security Feeling, Social Networks & Institutions of Law & Order. Journal of Social Research, Vol.1, No. 4, pp.7-26.

16)  Lasswell, H. (1951) The policy orientation, Stanford University Press